Íscalle Lingua

De Jalisia ó estranxeiro.

Que é o que pasa a un día de cumplir os 16?

Filed under: Álex e as súas cousas — 29 de Xullo de 2012 @ 17:30

Que é o que pasa? Nada é suficiente? Logras o que querías e ala, xa esta, acabouse todo. Canto máis logras menos feliz eres. Onde vai o sentimento de autorealización? Ese sentimento que che fai sentir que o que fas vale a pena. Que fas as cousas por un fin e ese fin é útil. Porque a min non me pasa iso? Son un ser humano…non? Debería de poder sentir o mesmo que sinten os demais. Pero as cousas son moito máis complexas que isto ou iso me di o meu cerebro. É cousa miña? A infelicidade que ten que soportar o meu corazón é culpa miña? Non creo que o resto do mundo teña culpa das miñas penas. Sintome moi diferente e só. Isto é hipocrita porque teño todo o que quero e non me merezco. Entonces. Penso. Que é necesario nesta vida para ser feliz? Que hai que facer? Non entendo, porque é todo tan complexo? Porque millóns de cousas invaden a miña mente e intento liberarme mediante isto contandoas todas xuntas e facendo que isto non teña significado. Como todo o que fago. Nun inicio moita ilusión. Unha vez que tes o que queres xa vai todo á merda, daste d econta de que todo é unha merda. Din que as cousas máis difíciles de lograr dan máis satisfacción. E eu; personalmente; dígovos que non! Tería que estar máis ca contento e orgulloso de todas as cousas que fixen nestes case 16 anos. Porque fixen moitas cousas e non son cousas que poida lograr calquera. E este verán logrei o impensable. Un soño de noite de inverno que se fai realidade para o curso que ven. Os soños por algo son soños. Son soños para seguir sendoo e non deixar de selo. Mais a pesar de lograr algo moi difícil….estou como se gañara un asqueroso caramelo de eucalipto. Por iso opino que da igual o que che custara lograr unha cousa, ou o que lograras, iso tamén da igual. Non teño autorealización. Para que quero seguir vivo e facendo cousas que non serven para nada? Que me fan sentir como se estivera morto. Esta vida é un soño pasaxeiro da igual todo. O único polo que sigo vivo e facendo cousas é por pasar o mellor posible este momento de “soño”. Pero por moito que fago este momento non deixa de ser amargo. Só se endulza a momentos. Supoño que para disfrutar deste momento de “soño” habera que ter en conta eses pequenos momentos, inda que só sexa para pasar un mellor momento aqui. Xa que estamos vivos….

E eu inocente de min, sigo a pensar que isto só son cousas que pasan nesta idade, que todo isto que pasa é pasaxeiro, cousa das hormonas. Ainda asi, seguirei soñando no que queira que sexa isto, total, que se perde? Perdese o tempo nesta vida? Pois non. Está aí, un tempo limitado, para que fagas con el o que queiras, inda que non importe o que fagas con el porque nada do que fagas vai valer nunca pa nada.

A vida é unha das cousas máis tristes que hai…

watch?v=ca-hBdCv75k&feature=related

Non hai comentarios

No comments yet.

RSS feed for comments on this post.

Sorry, the comment form is closed at this time.